Dat beaamt Gudrun Patteet die nog alles weet over haar eerste date met Don’t Touch. ‘Je kon er niet naast kijken’, glimlacht Gudrun: ‘ik zag hem voor het eerst in Hulsterlo, waar hij een trainingsparcours over 1.20m sprong. Het was in het begin van het jaar dat hij 6 zou worden en Don’t Touch sprong er bovenuit. Hij had gewoonweg alles: zijn uitstraling, zijn galop, zijn techniek. Je kon er niet naast kijken. Iedereen zag dat. Don’t Touch was met voorsprong de beste van zijn jaargang. Het verhaal van zijn blessure kennen we, omdat hij zo uitzonderlijk goed is, zou het zonde zijn voor de fokkerij om hem niet als dekhengst uit te baten. Don’t Touch is een compleet paard dat hij koppelt aan een goede bloedlijn. Het is simpel, al mijn beste merries, zoals Sea Coast Kashmira Z en Sea Coast Coco Berlini, dragen of hebben een veulen van Don’t Touch, die duidelijk zijn stempel drukt op zijn nakomelingen. Als je zijn veulens en jonge paarden ziet, herken je de vader. Zij vallen op en ik kijk er nu al naar uit om er over enkele jaren mee op wedstrijd te gaan. Hij heeft het nooit kunnen bewijzen, maar Don’t Touch is qua gevoel en potentieel één van de beste paarden waar ik ooit mee gereden heb. Die lijn trekt hij door als dekhengst. In Oliva zag ik veel jonge paarden en de offspring van Don’t Touch viel daar op. Hij wekt interesse bij collega ruiters die spontaan stilstaan als zijn nakomelingen in de ring verschijnen. Het is geen toeval dat veel topruiters een jonge Don’t Touch op stal hebben.’